♠ Myanmar Trip (24)

စဥ့္အိုးတန္း အထက္လမ္းက ျခေသၤ့ကပြဲ (ဖိုင္နယ္ပြဲ) ပံုေတြကို တင္လုိက္ပါတယ္။ ဒိုင္ေတြက ပ၊ ဒု ခြဲမေပးပဲ အသင္း ႏွစ္သင္းကို ပူးတြဲ ေပးလိုက္လို႔ မေက်ပြဲ ျပန္ႏႊဲတာေၾကာင့္ ပိုၿပီး ၾကည့္ေကာင္းတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေရာက္တာ ေနာက္က်တဲ့အတြက္ HBS 紅寶石 ပတၱျမား အသင္းရဲ႕ ကကြက္ေတြပဲ ႐ုိက္ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ အေရွ႕မွာ ကသြားတဲ့ သူ႔ၿပိဳင္ဖက္အသင္းကို မမွီလိုက္ဘူး (အသင္းနာမည္လည္း ေမ့သြားၿပီ၊ သိရင္ ေျပာၾကပါ)။

ႏွစ္ေယာက္တြဲျခေသၤ့ပါ၊ ေရွ႕တစ္ေယာက္က ျခေသၤ့ေခါင္းနဲ႔ ကိုယ္အေရွ႕ပိုင္း၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က က်န္တဲ့ ေအာက္ပိုင္းကို ကရပါတယ္၊ ေခါင္းနဲ႔ဖင္ ေပါ႔ေလ။ ႏွစ္ေယာက္လံုး မစားသာဘူး၊ အေရွ႕က ျခေသၤ့ေခါင္းကို တခ်ိန္လံုး မ ထားရတာ အေတာ္ေညာင္းမွာပဲ။ ေနာက္ကလူဆို ပိုေတာင္ဆိုးေသး၊ ခါးကို တခ်ိန္လံုး ကိုင္းထားရတဲ့အျပင္ ဆိုင္းသံနဲ႔ အညီ ေရွ႕ကလူကို ေလထဲ ေျမႇာက္ ေျမႇာက္ တင္ရတယ္၊ အခက္ဆံုးက ေျမႀကီးေပၚ က တာ မဟုတ္ပဲ ေျခတစ္ဖက္ ခ်စရာ အက်ယ္ပဲရွိတဲ့ သံတိုင္ႀကီးေတြေပၚ က ရတာပါ၊ တခ်က္ မွားနင္းတာနဲ႔ ျခေသၤ့ႀကီး ေဇာက္ထိုးက်ၿပီ။ ဒီအသင္းမွာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုးက ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ်င္း တူတယ္လို႔ ေျပာၾကပဲ၊ တျခားအသင္းေတြ ဘယ္လိုေနလဲ မသိဘူး။

ပရိသတ္ႀကီးကေတာ့ လမ္းအျပည့္ပဲ၊ တခုခုျဖစ္ရင္ ဘယ္အေပါက္က ေျပးရမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး။

ၿခံဳေျပာရရင္ ႀကိဳက္ပါတယ္၊ သို႔ေသာ္ အစ အဆံုး အရမ္းရွည္တယ္လို႔ ထင္မိတယ္၊ ဆိုင္းသံအလိုက္ အတက္ အက် ရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ ၾကားထဲမွာ တခ်က္တခ်က္ ဇာတ္ရွိန္က်သြားတယ္။

ျခေသၤ့ႀကီးက ပြဲအလယ္ေလာက္မွာ ခဏေလး အိပ္ပါေသးတယ္၊ ၿပီးမွဆက္ကတယ္။ တကယ္တမ္း က တဲ့သူ ႏွစ္ေယာက္စလံုး တအား ပင္ပန္းမွာပါ၊ ဒါေၾကာင့္ ျပင္းထန္တဲ့ ကကြက္မ်ဳိး သံုးေလးကြက္ ဆက္တိုက္ ကလိုက္၊ နည္းနည္း ေႏွးတဲ့ ကကြက္ ေျပာင္းၿပီး နားလိုက္နဲ႔ လုပ္တာျဖစ္မွာပါ၊ အသာေလး ထိုင္ၾကည့္ေနတဲ့ ပရိသတ္ အဖို႔ေတာ့ ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီးကို အံုးဒိုင္းအံုးဒိုင္းနဲ႔ က ေနေစခ်င္တာေပါ႔။

ကပြဲအၿပီး ျခေသၤ့ကေန လူျပန္ျဖစ္လာၾကတဲ့ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ႏွစ္ေယာက္ပါ၊ တစ္လမ္းလံုး သူရဲေကာင္းအလား ေကာင္းခ်ီး ဩဘာေပးၾကတယ္။ အမွန္ေတာ့ သူတို႔ခ်ည္းပဲ ပင္ပန္းတာ မဟုတ္ဘူး၊ တစ္သင္းလံုး ပါဝင္ရတဲ့ ၿပိဳင္ပြဲပါ၊ သံတိုင္ေအာက္မွာ သံုးေလးဆယ္ထက္မနည္း ရွိတဲ့ အသင္းသားေတြ တန္းစီးထိုင္ၿပီး ထိန္းေပးရတဲ့အျပင္ အေပၚကလူ ေျခႂကြၿပီးသြားတိုင္း ေနာက္တခါ နင္းရင္ ေခ်ာ္မက်ေအာင္ အဝတ္နဲ႔ သုတ္ေပးရေသးတယ္။ (ဗယ္ေအာက္ ထိပ္ေျပာင္ေျပာင္နဲ႔က အသင္းေခါင္းေဆာင္ပါ)

ဒီထက္ပိုပင္ပန္းတာက ျခေသၤ့ခုန္လိုက္ရင္ မလြတ္လို႔ လမ္းကိုခြထားတဲ့ ဓာတ္ႀကိဳးကို ဝါးလံုးရွည္ႀကီးနဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ ေထာက္ေပးရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ပါပဲ၊ ဒီမွာ သြားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျခေသၤ့ကို ရွဳေထာင့္မ်ဳိးစံုက ျမင္ရေအာင္ မီးထိုးေပးရတဲ့ မီးဆရာေတြလည္း ေတာ္ေတာ့္ကို ပင္ပန္းတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာ ဒီလိုပြဲမ်ဳိးလုပ္တဲ့အခါ ဓာတ္ႀကိဳးေတြလည္းလြတ္၊ အလင္းေရာင္လည္း ေကာင္းေကာင္းရတဲ့ အားကစားကြင္းလို ေနရာမ်ဳိးမွာ လုပ္သင့္တယ္။ လမ္းထဲ လုပ္တာကေတာ့ အႏၲရာယ္ အရမ္းမ်ားတယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္၊ ေနာက္ၿပီး လမ္းထဲမွာ အိမ္တိုင္းေစ့ တံုခ်မ္းခ်မ္း တီးလံုးကို ႀကိဳက္တာမွ မဟုတ္ပဲေလ။

အေပၚပံုက မင္းသားခန္႔စည္သူကို ဝိုင္းႏႈတ္ဆက္ေနတာပါ။ ပြဲၿပီးလို႔ သူ႔ကားဆီ ျပန္ေလွ်ာက္သြားေတာ့ အေတာ္ေလး ရီရတယ္၊ ကေလးအုပ္ႀကီးက ေနာက္ကလိုက္၊ သူက ေရွ႕ကေျပးရတာ။ လိုက္ေျပးတဲ့ ကေလးေတြကလည္း ဘာလုပ္တယ္ မွတ္လဲ၊ မင္းသားဗိုက္ကို လိုက္ပြတ္တာဗ်။ အဲဒါနဲ႔ လံုၿခံဳေရး ႏွစ္ေယာက္က သူ႔ကို တဖက္တခ်က္ ညႇပ္ၿပီးသြားတာ ဘာနဲ႔တူသလဲ ဆိုေတာ့ရင္ ဒုစ႐ိုက္သမားကို လက္ပူးလက္ၾကပ္မိလို႔ စခန္းကို ေခၚသြားတဲ့ပံုမ်ဳိး၊ က်ေနာ္တို႔ ေနာက္ကၾကည့္ၿပီး ရီေနရတယ္။

အေပၚပံုက အယ္လ္ပိုင္းေရသန္႔ပိုင္ရွင္ ရတနာပံုကလပ္ရဲ႕ ကပၸတိန္ ဆရာစိုင္းပါ။

၂ ႏွစ္ဆက္တိုက္ ဗိုလ္စြဲတဲ့ ပတၱျမားအသင္း ဆုဖလားႀကီးနဲ႔ ေပ်ာ္ေနၾကပံုပါ။ ဒီမေက်ပြဲ ၿပီးသြားေတာ့လည္း ပ၊ ဒု မခြဲပဲ ပူးတြဲပဲ ထပ္ေပးပါတယ္။ ေနာက္တစ္သင္းက ေရႊသံလြင္နဲ႔ ပတ္သက္တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္၊ ဒီပြဲကို ေရႊသံလြင္ကလည္း စပြန္ဆာ ေပးထားေတာ့၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ခ်န္ပီယံလည္းျဖစ္၊ တကယ္လည္း ေကာင္းတဲ့ ပတၱျမား ကိုေရာ၊ အဲဒီ အသင္းကိုေရာ ဒုတိယေနရာ ေပးလို႔မရဘူး လို႔ အတည္မျပဳႏိုင္တဲ့ သတင္းရပ္ကြက္က ၾကားရပါတယ္။ ႏွစ္သင္းလံုး လက္ရည္ ညီေနလို႔ ျဖစ္မွာပါ လို႔ ေျဖေတြး ေတြးလိုက္ပါတယ္၊ ပူးတြဲခ်န္ပီယံလည္း ေကာင္းေနတာပဲေလ။

ေတာ္ေသးလို႔ မေက်႕မေက်ပြဲ ထပ္မၿပိဳင္တာ၊ က်ေနာ္ေတာင္ သူတို႔အစား ေမာမိတယ္။

ဒါက ျခေသၤ့ၿပိဳင္ပြဲရဲ႕ အမွတ္တရလက္ေဆာင္ပါ၊ ေနာင္ႏွစ္မွာ ဆံုခ်င္ပါေသးတယ္။