♠ BD@Somerset

အစားအေသာက္ပို႔စ္ မတင္တာၾကာၿပီဆိုေတာ့ မတင္ခ်င့္တင္ခ်င္နဲ႔ တင္လိုက္ ရပါတယ္ :p ေမြးေန႔ပြဲ အပိုင္း ၃ လို႔လည္း ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ somerset 313 က Marché® ဆိုတဲ့ ေစ်းတန္းေလးမွာ စားခဲ့တာပါ၊ ႏြား႐ုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိလို႔ တခ်ဳိ႕က ဆိုင္နာမည္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္က ႏို႔စားႏြား ျဖစ္မယ္ထင္တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္၊ အင္တာနက္မွာ ရွာၾကည့္ေတာ့ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ အဓိပၸါယ္က “ေစ်းတန္း” ပါ၊ ေအာ္ဒါမွာၿပီးတာနဲ႔ ကိုယ့္ေရွ႕မွာ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ျပင္ဆင္ ခ်က္ျပဳတ္ေပးတဲ့ ေစ်းတန္းေတြရဲ႕ သဘာဝကို ေတြ႔ရမွာပါ။ ဒါက စကၤာပူရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္ ဆိုင္ခြဲျဖစ္ၿပီး vivocity မွာ ပထမဦးဆံုးဆိုင္ ရွိပါတယ္။ ဆြစ္ဇာလန္ ကုမၸဏီ moevenpick ေအာက္က စားေသာက္ဆိုင္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆြစ္ အလံေလးေတြ အမ်ားႀကီး ခ်ိတ္ထားပါေသးတယ္၊ alps ေတာင္တန္းေပၚက chalet ေတြရဲ႕ ပံုစံအတိုင္း ျပင္ဆင္ထားတာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ျမင္ျမင္သမွ် ဆန္းသစ္ေနပါတယ္။ ပံုစံမတူ တူေအာင္ ဆြစ္ရြာေလးေတြထဲက ေရွးေဟာင္း chalet ၆ ခု ဖ်က္ၿပီး ဒီကို ေလယာဥ္နဲ႔ပို႔ၿပီး ျပန္ဆင္၊ ျပန္ေဆာက္ ထားတဲ့အျပင္ ဟိုကေန လက္သမားအဖြဲ႔ တစ္ဖြဲ႔ေတာင္ လာႀကီးၾကပ္တယ္လို႔ ဝက္ဘ္ဆိုက္မွာ ဖတ္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အျမင္ဆန္းၿပီး အသြင္လန္းတဲ့ မာေရွးကို အလည္တေခါက္ေတာ့ ေရာက္ေအာင္ သြားၾကပါလို႔ တုိက္တြန္းရင္းနဲ႔ နိဒါန္းေလးကို နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။

ဒါက “ဗိုက္ေခါက္ဆီသို႔ ပထမေျခလွမ္း” ဆိုတဲ့ စတတ္တာပါ။

အထဲက အခင္းအက်င္းက food republic လိုမ်ဳိးပဲ ဆိုင္ေလးေတြ အမ်ားႀကီးကို ေကြ႔ပတ္သြားရတယ္၊ လံုးဝ မတူတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ေငြေပးေခ်တဲ့ စနစ္ပါ။ ဒီဆိုင္မွာ ေငြလက္ငင္း မရွင္းရဘူး၊ အဝင္ဝမွာ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ကဒ္တစ္ကဒ္ ေဝေပးတယ္၊ အဲဒီကဒ္နဲ႔ပဲ မွာသမွ်ကို မွတ္ၿပီး ျပန္ေတာ့မွ ေကာင္တာမွာ က်သင့္သေလာက္ ရွင္းရပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ဝယ္ရျပဳရတာ အဆင္ေျပၿပီး ျမန္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ စားေကာင္းတဲ့ အစားအေသာက္ ေကာင္တာေတြမွာေတာ့ အၾကာႀကီး တန္းစီရတာပါပဲ။ ေငြေခ်တဲ့ ကဒ္ကေလး ေပ်ာက္သြားရင္ စကၤာပူေဒၚလာ ၁၀၀ ေလ်ာ္ရပါမယ္၊ အဲဒီ ေလ်ာ္ေၾကးကို ဆိုင္က ယူတာမဟုတ္ပဲ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အသင္းအဖြဲ႕ တစ္ခုေရြးၿပီး လႉဒါန္းရပါမယ္ ဆိုၿပီး ကဒ္ေနာက္ေက်ာမွာ ေရးထားပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကုသိုလ္လည္းရ၊ ဝမ္းလည္း ဝခ်င္သူမ်ား ၂၀၀ ဘိုးေလာက္စား၊ ကဒ္ကို အေပ်ာက္႐ိုက္ၿပီး ၁၀၀ ဘိုး လႉဒါန္းႏိုင္ပါေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးရင္း အင္မတန္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ စာကိုယ္ေလးကို နိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္။ (ျမန္မာျပည္မွာ ဒီစနစ္မ်ဳိး လုပ္လို႔ကေတာ့ကြာ)

ေအာက္ပံုကေတာ့ “မီးေဘးေရွာင္ မေလာင္ခင္တား” ဆိုတဲ့ ဟင္းလ်ာပါ။

“ကြန္တိန္နာထဲက စကြစ္မ်ား” ဆိုတဲ့ ဟင္းလ်ာပါ။

“ဝက္အူႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ အာလူးတစ္ပံု” ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါကိုေတာ့ “သြား၊ ရပ္၊ ၾကည့္” လို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္၊ တကယ္လည္း သြားရပ္ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါက “အေနာက္တိုင္းေခါက္မုန္႔” ပါ၊ ၃၇ လမ္းထိပ္မွာ ၈ တန္း တစ္ႏွစ္လံုး အဝတြယ္ခဲ့တဲ့ ေခါက္မုန္႔ကို လြမ္းသြားတယ္။

“႐ုပ္ဖ်က္ထားတဲ့ ညႇီနံ႔နည္းနည္းထြက္ စံုေထာက္မႈိပြင့္ဟင္းရည္” ပူေႏြးေႏြးပါ၊ လူတိုင္း ကုန္ေအာင္ မေသာက္ႏိုင္ပါဘူး။

ေစ်းတန္းေလး ဆိုတဲ့အတိုင္း ေစ်းဆိုင္ေလးေတြက ခ်စ္စရာပါ၊ ေက်ာက္သင္ပုန္းေတြနဲ႔ ေစ်းႏႈန္းေရးထားတယ္။

ဒါက အျပင္စာပါ၊ မာေရွးမွာ မေရာင္းပါဘူး။ ကိတ္မုန္႔ လို႔ အမည္ရပါတယ္၊ စိတ္ကူးနဲ႔ နားေသာတ ဆင္ၾကည့္ပါ။

ဇြန္း၊ ခက္ရင္းနဲ႔ တိုလီမုတ္စေတြထားတဲ့ ေကာင္တာပါ၊ အဲဒါကို ဓာတ္ပံု႐ုိက္ခြင့္မရွိပါဘူး၊ ၾကပ္ၾကပ္ သတိျပဳပါ။

ခံုတိုင္းမွာ အသည္းႏွလံုးရွိပါတယ္၊ စားပြဲေတြမွာေတာ့ မရွိပါဘူး၊ ဝမ္းနည္းတတ္ရင္ ဝမ္းနည္းစရာပါပဲ။

အေပၚမွာ ေရးခဲ့ၿပီးပါၿပီ၊ ေက်ာက္သင္ပုန္းနဲ႔ စားစရာနာမည္ေတြ ေစ်းႏႈန္းေတြ ေရးပါတယ္၊ ထပ္မေမးၾကပါနဲ႔ေတာ့။

လူစည္တဲ့ေစ်းတန္းေလးပါ၊ မ်က္ႏွာက်က္ အျမင့္ႀကီးဆိုရင္ ပိုေကာင္းမယ္၊ အခုဟာက မြန္းၾကပ္သလို ခံစားရတယ္။

စာလည္းရွည္သြားၿပီမို႔ ေတာ္ေသးၿပီ ေဒၚေဌးၾကည္လို႔ ႏႈတ္ဆက္ရင္း နိဂံုးပိုင္းကို နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ အေဖာ္လုပ္ေပးၾကတဲ့ မဒီလွပ်ဳိျဖဴ ၄ ေယာက္ကို ေက်းဇူးတင္လိုက္ပါတယ္။
--
ေနာက္ႏွစ္ေမြးေန႔ကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ကူးမယ္လို႔ စဥ္းစားမိတယ္၊ အင္း...