♠ Bowling Friday

ေနသာတဲ့ ေသာၾကာညတစ္ညမွာ အလုပ္က team building ဆိုၿပီး အုပ္စုလိုက္ ဘိုးလင္း ၿပိဳင္လိွမ့္ၾကပါတယ္။ Team building ဆိုလို႔ ေျပာရဦးမယ္၊ က်ေနာ္တို႔ ကုမၸဏီရဲ႕ ျပတ္သားခ်က္ကေတာ့ အဲဒါ တခါမွ မလုပ္ဖူးဘူးဗ်၊ ယူအက္စ္ ကုမၸဏီႀကီးတစ္ခုမွာ အၾကာႀကီး လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဂ်ီအမ္ အသစ္ ေျပာင္းလာၿပီးမွ team building ရယ္လို႔ လုပ္လာတာ။ ဥေရာပကုမၸဏီ တစ္ခုကေန ေျပာင္းလာတဲ့ အလုပ္ေဖာ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ သူ႔အရင္ ကုမၸဏီေဟာင္းမွာ ခဏ ခဏ လုပ္လြန္းလို႔ စိတ္ေတာင္ပ်က္တယ္ ေျပာတာပဲ၊ မသြားမေနရ၊ စရိတ္လည္း ကုမၸဏီက ရာႏႈန္းျပည့္ စိုက္မေပးဘူးတဲ့။ ဒီ ဘိုးလင္းၿပိဳင္ပြဲကေတာ့ ကစားတာ၊ စားတာ ေသာက္တာ၊ သြားဖို႔အတြက္ ကားစီစဥ္ေပးတာ စသျဖင့္ အားလံုး စရိတ္ၿငိမ္း လုပ္ေပးလို႔ ေတာ္ေသးတယ္ပဲ ေျပာရမွာေပါ႔။

OCC orchid country club မွာ လွိမ့္ၾကပါတယ္။

ေဘာလံုးက စကားအရမ္းေျပာတယ္၊ လက္ေပါက္ကပ္တဲ့ ေဘာလံုးေတြနဲ႔ အဆင္မေျပဘူး၊ ၾကပ္လို႔။

ဘိုးလင္းဆိုတာ လွိမ့္တာမဟုတ္လားကြယ္။

ဟုတ္ပါတယ္၊ လွိမ့္တာပါကြယ္။

အႀကိတ္အနယ္ပါပဲ၊ lane ၆ ခု၊ ၆ သင္း ခြဲပစ္တယ္၊ တစ္သင္းကို ရွစ္ေယာက္ ဆယ္ေယာက္ေလာက္ရွိမယ္။

အမယ္၊ ဆုေပးဦးမွာဗ်ား၊ ေရႊ ေငြ ေၾကး ပုလင္းသံုးလံုး စားပြဲေပၚ ေထာင္ထားတယ္။

--
ပြဲၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔အသင္းက ေငြတံဆိပ္ရပါတယ္၊ အဲဒီ ေငြေရာင္ပုလင္းႀကီးကို ကိုင္ၿပီး အိမ္ျပန္ရတယ္၊ ခါးၾကားထိုးရင္ ေကာင္းမလား ေတြးမိေသးတယ္။ ဆုကလည္း လုပ္ထားတာ လက္ရာမေသသပ္ဘူး၊ အိမ္ေရာက္ခါနီး ေအာက္ကအထိုင္ မူလီကြၽတ္က်လို႔ ျပဳတ္ထြက္သြားတယ္၊ အဲဒါ ဓာတ္တိုင္ေဘးမွာ ေသခ်ာထိုင္ၿပီး မူလီ ျပန္စုပ္လိုက္ရေသးတယ္၊ မသိရင္ ဗံုးေထာင္ေနသလိုလိုဗ်။ ဆုခ်ည္းပဲ ေပးရင္ ဘာမွ သံုးလို႔မရဘူး၊ ေတာ္ေသးလို႔ အန္တီယုစီ ၂၀ တန္ေဘာက္ခ်ာ တစ္ေယာက္တစ္ရြက္ ရလိုက္ေသးတာ။ ေဩာ္၊ ဘိုးလင္း ဘိုးလင္း၊ လူကို ဖမ္းစားႏိုင္လြန္းပါတယ္။
--
မွတ္ခ်က္။ ။ ဘိုးလင္းပစ္တဲ့လက္မွာ လက္စြပ္မစြပ္ပါနဲ႔၊ အႏၲရာယ္မ်ားတယ္။ ဒီပံု နဲ႔ ဒီပံု ကို ၾကည့္ပါ။ (ေၾကာက္တတ္ရင္ မၾကည့္ပါနဲ႔၊ ေသြးသံရဲရဲပါပဲ)