♠ Gathering@Sembawang

ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဩဂုတ္လတုန္းက တင္ခဲ့တဲ့ ဒီပို႔စ္ ကို ျပန္ဖတ္မိတယ္၊ မေန႔က ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ေရာက္ျဖစ္လို႔ပါ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ တျခားပို႔စ္တစ္ခုက ဒီလင္မယား နဲ႔လည္း တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ျပန္ေတြ႔ျဖစ္တယ္၊ စကၤာပူကေသးတယ္။

မေန႔က အလုပ္ဆင္းေတာ့ ခါတိုင္းသြားေနက် ဘတ္စ္ကားဂိတ္မဟုတ္တဲ့ ေနာက္တဖက္ျခမ္းက ဘတ္စ္ကားဂိတ္ဆီ ေလွ်ာက္သြားတယ္၊ အဲဒီမွာ ေထာင္ေထာင္ ေမာင္းေမာင္း ေဒါင္ေကာင္းေကာင္း ေတာင့္ေတာင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ တင္းတင္း ရင္းရင္း ျပည့္ျပည့္ ေမာက္ေမာက္ (အင္း ရွဳပ္ကုန္ၿပီ) သတို႔သား တပတ္ႏြမ္းနဲ႔ သြားေတြ႔တယ္၊ တပတ္ႏြမ္းလို႔ ေျပာရျခင္းက ကိုယ္ေတြလို သတို႔သား အသက္စက္စက္နဲ႔ ခြဲျခားခ်င္လို႔ေလ၊ တျပားမွမေလွ်ာ့ပါဘူး။

ဘယ္သြားမလို႔လဲ ၿပိဳင္တူေမးတယ္၊ ၿပိဳင္တူေျဖတယ္၊ အံ့အားသင့္စရာက ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ အေျဖက အတူတူ အတူတူ အတူတူပဲဗ်ား (စကားထစ္သြား)။ Block 3xx တဲ့၊ အလို၊ တိုက္ဆိုင္လွခ်ီလားေပါ႔။ ဘယ္ဟုတ္မလဲ၊ ကိုယ္သြားမယ့္ အိမ္နဲ႔ သူတို႔ ေနတဲ့အိမ္က တစ္တိုက္တည္း၊ သံုးလႊာပဲျခားတာ။ စကၤာပူကြၽန္းရဲ႕ ေျမာက္ယြန္းယြန္းက အဲဒီ ဧရိယာေလးကို သေဘာက်တယ္၊ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ နီးတာကိုး၊ တျခားေနရာထက္စာရင္ လူလည္းပိုသန္႔တယ္၊ အနားမွာလည္း ကုန္တိုက္ႀကီးႀကီး ေသးေသးေတြ ရွိေနေတာ့ သြားရလာရ ဝယ္ရျခမ္းရ အဆင္ေျပတယ္ေလ။

ဒီလိုနဲ႔ လက္တြဲၿပီး ခ်ီတက္သြားၾကတယ္၊ ကိုယ့္လက္ကိုယ္တြဲတာပါ၊ အထင္မလြဲပါနဲ႔။ သူ႔အိမ္အရင္ဝင္တယ္၊ သံပုရာရည္ကို အေပၚကန္႔ထဲထည့္ၿပီး ခဲထားတဲ့ သံပုရာတံုးေလး ႏွစ္တံုးတိတိနဲ႔ ဘိလပ္ရည္ေရာၿပီး တိုက္တယ္၊ ခ်ဥ္စုတ္ ခ်ဥ္စုတ္ တမ်ဳိးေလးပဲ။ သူတို႔အိမ္ အေနာက္ဖက္နားမွာ ကြန္ဒိုေဆာက္ေနတယ္၊ ၄ ႏွစ္ေစာင့္ရမယ္၊ ၇ သိန္းေက်ာ္က စၿပီး တမီလီယံခြဲေလာက္ထိ ေစ်းအစားစားရွိတယ္တဲ့၊ ဝယ္ပါလားတဲ့။ တဒဂၤအတြင္း ဆံပင္တျခမ္း ျဖဴထြက္သြားတယ္၊ အလွဆံုးၿပံဳးျပၿပီး ကက္တေလာက္ပဲ အာ႐ုံစိုက္ေနရတယ္၊ ဟင္း၊ လူကို ဘာမ်ားမွတ္ေနလို႔လဲ။

တေအာင့္ေလာက္ အာ႐ုံစိုက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အေပၚထပ္ဆက္တက္တယ္၊ ဗိုက္ဆာၿပီေလ၊ အေပၚထပ္မွာ ညစာစားဖို႔ ေခၚထားတာကိုး၊ ဂြီဂြီဂြီ။

အိမ္ရွင္မလက္ရာ ဟင္း ၇ မယ္ + ဟင္းရည္ ၁ မယ္ = ေပါင္း ၈ မယ္တိတိ ျပည့္ေနတဲ့ စားပြဲကို စားပြဲ စ ခင္းကတည္းက ေသခ်ာ ထိုင္ၾကည့္ေနတာ အားလံုး ျပည့္သြားတဲ့ အထိပဲ။ ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းလိုက္တာ၊ ဂြီဂြီဂြီ။

အလုပ္က တန္းလာေတာ့ ကင္မရာ မပါဘူး၊ သူမ်ား႐ုိက္ထားတာနဲ႔ အငွားႂကြားလိုက္ပါတယ္ :D

သံုးပန္းကန္ အားေပးၿပီးေတာ့ ေတာ္ကီပြားတယ္၊ အိမ္ရွင္က ေအာက္ထပ္က ေဘာ္ဒါကို ဖိတ္ခိုင္းေတာ့ ဖုန္းဆက္ေပးလိုက္တယ္၊ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ တက္လာတယ္၊ ေတာ္ကီဝိုင္းထဲ အလိုက္သင့္ ဝင္သြားတယ္၊ ခ်က္ေကြၽးတဲ့ အိမ္ရွင္မက ဧည့္သည္ေတြထဲက အိမ္ရွင္မ အသစ္ေတြကို သူ႔အိမ္လိုက္ျပတယ္၊ ကြင္းဆင္းေလ့လာၿပီး အားက်တဲ့ မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ ျပန္ထိုင္ၾကတယ္။ ျပင္ဆင္တာ သံုးေသာင္းေက်ာ္၊ ပရိေဘာဂ ေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ တဲ့၊ ဟင္းဟင္း၊ အားမက်ပဲ ခံႏိုင္႐ုိးလား။ ကိုယ္ကေတာ့ အခ်ဳိပြဲထဲမွာပဲ အာ႐ုံစိုက္ခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။
--
စကားမစပ္၊ မင္လာေဆာင္ၿပီးေနာက္ပိုင္း စေန တနဂၤေႏြတိုင္းလိုလို သူမ ေဘာ္ဒါေတြအိမ္ကို သူမနဲ႔ လိုက္သြားစားလိုက္၊ က်ေနာ့္ ေဘာ္ဒါအိမ္ကို သူမကို ေခၚၿပီး သြားစားလိုက္နဲ႔ အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတာ၊ ဟိုး ဒန္ေပါက္ ပို႔စ္ကတည္းက အခုထိပဲ။ ဒန္ေပါက္၊ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ရခိုင္မုန္႔တီ၊ ဝက္သားတုတ္ထိုး၊ ၾကာဇံေၾကာ္၊ အစထရာ နဲ႔ မေန႔ကေတာ့ ယူနန္တ႐ုတ္ အစားအေသာက္ ေပါ႔ေလ။ ကိုယ့္အိမ္မွာ ခ်က္ေကြၽးဖို႔ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ အိမ္ေလး ယာေလး ရွိေတာ့မွ ျဖစ္မွာ၊ ခုဟာက ပန္းကန္ ခြက္ေယာက္ေတာင္ သိပ္မေလာက္ခ်င္ဘူး (ႀကိဳပိတ္ထားတာမ်ား အိမ္ရွိတာေတာင္ မရေသးဘူး၊ ယာလည္း ရွိရဦးမွာ၊ ေသခ်ာဖတ္ပါ)။
--
မင္လာမေဆာင္ခင္တုန္းကေတာ့ သူမ်ားအိမ္သြားမစားဘူးေပါ႔ ဟတ္လား - (အစ္မခ်စ္ ေအာ္ၿပီးေမး)