♠ The Next Social Experiment

ေနာက္ ၅ ရက္ ေက်ာ္သြားတယ္၊ ၆ ကားမျပည့္တျပည့္ ၾကည့္ျဖစ္တယ္၊ အဲဒီထဲက ၃ ကားကို ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္။ အသက္ ႀကီးလာေတာ့ ေမ့တာျမန္တယ္ေလ (ေဆြးေဆြးေျမ့ေျမ့ေျပာ)။


1. The Next Three Days (2010)

ျပင္သစ္ကား Anything for Her ကို ျပန္႐ုိက္ထားတာ။ ေယာက္်ားေကာင္း ေယာက်္ားျမတ္တို႔မည္သည္ မိန္းမက လူသတ္မႈနဲ႔ ေထာင္ထဲမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနသည့္တိုင္ သကၤာမကင္း လံုးဝ လံုးဝ မျဖစ္ရတဲ့။ အဲ၊ မျဖစ္ရတဲ့အျပင္ မရ ရတဲ့နည္းနဲ႔ ကယ္ထုတ္ရမည္ တဲ့။ ဒါက ဒီကားေျပာခ်င္တဲ့ အဓိကအခ်က္ပဲ :p အင္း၊ ၿခံဳေျပာရရင္ ၾကည့္ေပ်ာ္ပါတယ္၊ အသည္းတယားယားပဲ၊ ႐ိုး႐ိုးသားသား ေက်ာင္းဆရာႀကီးက ေထာင္ေဖာက္တဲ့ Scoldfield နီးပါး ေတာ္ေနတာကေတာ့ ယုတၱိမရွိဘူး။

Russell Crowe ကို ဒီလိုဇာတ္လမ္းနဲ႔ ျပန္ၾကည့္ရေတာ့ Gladiator ထဲက မိန္းမနဲ႔ သားကို အရမ္းခ်စ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Maximus ကို သတိရေစတယ္၊ အဲဒီကားကို ရွယ္ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ၊ ျပန္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။


2. The Social Network (2010)

ဘုရင့္မိန္႔ခြန္းလိုပဲ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းကို ျပန္႐ိုက္ထားတာ၊ ဒါေပမဲ့ ဒီကားကေတာ့ လူငယ္ပိုင္းေတြ ပိုႀကိဳက္မယ္ထင္တယ္။ ငါလည္း တခ်ိန္မွာ ဒီလိုျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးေတြ အိပ္မက္မ်ဳိးေတြ ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကားပါ။ အရင္က မသိခဲ့တဲ့ အခ်က္ေလးေတြ ဒီကားထဲမွာ သိလိုက္ရတယ္၊ ဥပမာ Sean Parker ရဲ႕ အခန္းက႑မ်ဳိးေပါ႔။ စကားမစပ္၊ သူ႔ရဲ႕ Napster ကို ေပၚေပၚခ်င္းမွာပဲ ၾကားဖူးခဲ့တယ္၊ ရန္ကုန္က အန္တီေလး ေရးေပးတဲ့ စာထဲမွာ ပါလို႔ပါ၊ သူက ဘယ္ကေန ဖတ္မိတာလဲ မသိဘူး၊ peer to peer ဆိုတာ အထီးလား အမလား သူမသိေပမယ့္ တူေတာ္ေမာင္ အသံုးတည့္လိုတည့္ျငား စာထဲမွာ ထည့္ေရးရွာတယ္၊ ခက္တာက အီေဖကိုယ္ကလည္း ကြန္ျပဴတာေတာင္ ေကာင္းေကာင္း သံုးတတ္ေသးတာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ သူ႔နဲ႔ ထူးမျခားနားပါ။ အင္း၊ လြမ္းစရာပါပဲ။

ဒီကားရဲ႕ တင္ျပပံုေလးကို သေဘာက်တယ္၊ ကားအစအဆံုး အမႈဆိုင္ေနတဲ့ စကားအသြားအလာေတြရယ္၊ အမႈနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ ႐ိုက္ကြက္ေတြရယ္ ေရာေထြးၿပီး တြဲျပသြားတယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလြန္းတယ္၊ ဒီလို ဇာတ္လမ္းမ်ဳိး လန္ၾကဳတ္ လုပ္ေရးဖို႔ေတာင္ မလြယ္ဘူး၊ အခုေတာ့ အရွင္လတ္လတ္ႀကီး မ်က္စိေရွ႕တင္ ျဖစ္ေနတာ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးပုပ္က ဒီကားကို 96% ေတာင္ ေပးထားတာ အဓိပၸါယ္ရွိတယ္။ မၾကည့္ရေသးသူမ်ား ၾကည့္ၾကပါ။


3. The Experiment (2010) - Das Experiment (2001)

မမြန္ ၫႊန္းလို႔ ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ကားပါ၊ မိုက္တယ္၊ ရင္တဖိုဖိုနဲ႔ ရွက္စိတ္ပိုရတယ္၊ အဲေလ၊ ရင္တမမနဲ႔ ရွက္စိတ္ပြရတယ္ ေျပာတာ၊ ေဩာ္၊ ရွဳပ္ကုန္ၿပီ။ အင္း၊ ကားနာမည္အတိုင္းပဲ စမ္းသပ္မႈတစ္ခုအေၾကာင္း ႐ိုက္ျပထားတဲ့ကားပါ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး မီတာမွာ 72% ရွိတဲ့ Das Experiment ဆိုတဲ့ ဂ်ာမန္ မူရင္းကားကို အရင္ၾကည့္ျဖစ္တယ္၊ မူရင္းကားနဲ႔ ျပန္႐ုိက္ကားနဲ႔ ႏွစ္ကားရွိေနရင္ ဘယ္ကားအရင္ၾကည့္မလဲ ဆိုတဲ့ စစ္တမ္းမ်ဳိး ေကာက္ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ စာဖတ္သူ အားေနရင္ ေကာ္မန္႔မွာ ေျဖသြားပါ။

၂ ကားယွဥ္ေျပာရရင္ ဂ်ာမန္ကားကို ပိုႀကိဳက္တယ္၊ ဇာတ္လမ္းေက်ာ႐ိုးက အတူတူပဲ၊ မင္းသားရဲ႕ ေထာင္ထဲက ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္ ၇၇ က အစ အတူတူပဲ။ အေမရိကန္ကေတာ့ ယုတၱိပိုရွိေအာင္ နည္းနည္းျပင္ထားတယ္၊ သို႔ေသာ္ မင္းသမီးကို အိႏၵိယပို႔ၿပီး ဇာတ္အိမ္ထဲက ပ ထုတ္ထားတဲ့အတြက္ ဂ်ာမန္ကားထဲက မင္းသားကို တသသျဖစ္ေနတဲ့ မင္းသမီးေလာက္ ဇာတ္လမ္းအေပၚ လႊမ္းမိုးမႈ မရွိဘူး၊ ရင္ သိပ္မခုန္ရဘူးေပါ႔။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္လည္းေလ ေလာကီသားေပမို႔၊ အဟမ္း၊ ယူအက္စ္ဗားရွင္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုးခန္းမွာ မင္းသားက လူဆိုးကို လက္သီးေတြ တလံုးၿပီးတလံုး ပစ္ပစ္ထည့္တဲ့ အခန္းကိုေတာ့ အားႀကီးႀကိဳက္တယ္။ ဂ်ာမန္ကားက လူဆိုးကို ဘာမွ မလုုပ္လိုက္ဘူး၊ လူစိတ္ေတြ ျပန္ဝင္လာၿပီး ခြင့္လႊတ္လိုက္ၾကတယ္ တဲ့၊ ကေတာက္။
--
ေလာေလာဆယ္ ၁၃ ၾကည့္ေနတယ္။