Misc

တေန႔က ေဘဆင္ေတြ၊ ေရဘံုဘိုင္ေတြ ပို႔လာတယ္၊ မေန႔က မီးဖို၊ အာဗင္ေတြ ပို႔လာတယ္၊ ဒီေန႔ ပန္ကာ၊ အဲကြန္းေတြ ပို႔လာတယ္၊ မနက္ျဖန္ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြ လာလိမ့္မယ္၊ ေကာင္းတယ္၊ လာထား၊ အကုန္လာထား၊ အားလံုးေျခေထာက္ေတြေပါက္ၿပီး သူ႔ေနရာသူ ဝင္ယူၾကရင္ အေကာင္းဆံုးပဲ၊ ဖုတ္အလိမ္းလိမ္းထၿပီး ေပပြေနတဲ့ တအိမ္လံုးကို ေသေသသပ္သပ္ေလး ျမင္ခ်င္လွၿပီ။

ေဈးနည္းနည္းသက္သာတဲ့ အိမ္ေဟာင္းကိုဝယ္ၿပီး ခုလိုျပန္ျပင္ျပန္ဆင္တာနဲ႔၊ ေဈးပိုႀကီးၿပီး အသင့္ဝင္ေနႏိုင္တဲ့ အိမ္မ်ဳိးဝယ္တာနဲ႔ ဘယ္ဟာပိုေကာင္းသလဲ၊ ဒီေမးခြန္းက resale market ထဲက ျပန္ဝယ္မယ့္သူေတြအတြက္ ကိုယ္ႏိုင္တဲ့ အိမ္တန္ဘိုးနဲ႔ ဝယ္မယ့္အိမ္အေနအထားကို ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ အရင္ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းပဲဗ်။ က်ေနာ္အဲဒီေမးခြန္းကို အစက ေခါင္းထဲမထည့္ခဲ့ဘူး။ ဒီရင္ခုန္စရာ ေမွာင္နဲ႔မည္းမည္း ရီႏိုေဗးရွင္း လႈိဏ္ဂူႀကီးထဲကို ျဖတ္သန္းလာေတာ့မွပဲ အဆင္သင့္ ဝင္ေနႏိုင္တဲ့ အိမ္မ်ဳိးသာဆို ေကာင္းမွာပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိး ဝင္လာတာ၊ ေမ့ထားခ်င္လို႔ေတာင္ မရဘူး။

သို႔ေပမယ့္ေပါ႔ေလ..

ဘယ္ေလာက္ပဲ အသင့္ဝင္ေနႏိုင္တယ္ဆိုဆို၊ အိမ္သာ ေရခ်ဳိးခန္းကိုေတာ့ ျပန္ျပင္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ၊ အနည္းဆံုး အိမ္သာအိုးေတာ့ လဲၾကတယ္။ အိမ္သာ ေရခ်ဳိးခန္း ျပန္ျပင္မွေတာ့ ဧည့္ခန္းလည္း မဆိုစေလာက္လည္း ျပင္လိုက္မယ္၊ လြယ္ပါတယ္၊ အိပ္ခန္းလည္း အျဖစ္သေဘာေလာက္ ျပင္လိုက္မယ္ဆိုၿပီး ဟိုတတို႔ ဒီတတို႔ ျပင္ဖို႔လုပ္လာတာ အခု ဒီအေျခအေနကို ေရာက္လာတာပါပဲ၊ အစက အေဟာင္းတိုင္းထားမယ္လို႔ စဥ္းစားထားတဲ့ ဝါယာႀကိဳးေတြေတာင္ အကုန္ျပန္ဆြဲျဖစ္သြားတယ္၊ ေရွာ့ခ္ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေလးကို ေရွာ့ခ္ျဖစ္ေနတယ္ေလ၊ အဟဲ။

ရီႏိုကေတာ့ ဒီကစလံုးေတြ အေတာ္လုပ္ၾကတယ္ထင္ရတယ္၊ အိမ္အေကာင္းႀကီးကိုလည္း ဖ်က္ၿပီး ျပန္လုပ္တာပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ မတတ္သာလို႔သာ လုပ္ရတာ၊ ဒီပိုက္ဆံေတြ ဘယ္အကုန္ခံခ်င္ပါ႔မလဲ။ လုပ္ၿပီေဟ့ ဆိုျပန္ေတာ့လည္း တတိတိနဲ႔ မသိမသာ ကုန္တာမ်ဳိးဗ်၊ မဂၤလာေဆာင္တာနဲ႔ သြားတူတယ္၊ သံုးမယ္ႀကံတာ ၁၀ ဘိုး၊ တကယ္သံုးျဖစ္တာ ၅၀ ဘိုးေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္။ အလွဓာတ္ပံုကို ၾကည့္ေလ၊ တစ္အုပ္စာ ႐ိုက္မယ္ေပါ႔၊ ႐ိုက္ထြက္လာေတာ့ ဟိုဟာေလးလည္း မဆုိးဘူး၊ ဒါပယ္လိုက္ရင္ ႏွေျမာစရာႀကီး၊ ဘလာ ဘလာ၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တစ္အုပ္ခြဲစာေလာက္ ေရြးမိသြားေရာ၊ ၿပီးေတာ့လည္း ၿပီးသြားတာပဲ၊ အဲဒီဓာတ္ပံုေတြ ဘယ္ႏွေခါက္ ျပန္ၾကည့္ျဖစ္မလဲ ဆိုတဲ့ေမးခြန္းမ်ဳိး ေခါင္းထဲမွာ မေပၚလာေအာင္ တျခားကိစၥေတြ ေလွ်ာက္စဥ္းစားပစ္ရတယ္။

၂၀၁၂၊ ယိုယိုႏွစ္တဲ့။ ယိုယိုလိုပဲ လက္ထဲကေနလႊဲခ်လိုက္ၿပီး ေျမႀကီးနဲ႔ထိခါနီး အေပၚျပန္ကန္တက္တာမ်ဳိး ဆိုပဲ။ ႏွစ္ဆန္းကေန တစ္ကြာတား ႏွစ္ကြာတားေလာက္ထိ သိပ္ေကာင္းမယ္လို႔ မေမွ်ာ္လင့္ထားပါနဲ႔ တဲ့၊ ႏွစ္လည္ေလာက္မွ ျပန္တက္လာႏိုင္ဖြယ္ရွိတယ္ တဲ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေအာက္ဆင္းေနတာကို ျမင္ေနရၿပီ၊ တျခား အင္ဒတ္စထရီေတြ ဘယ္လိုေနတယ္မသိဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား အဲဒီဖီလင္ေတြ ဝင္ေနၿပီဗ်၊ အခေပးစရာမလိုတဲ့ ရင္သိမ့္တုန္ခံစားမႈပဲ။ ႏွစ္သစ္မွာ ညတိုင္း ေခြၽတာမွ၊ ေခြၽတာမွ၊ ေခြၽတာမွ သံုးခါတိတိ ရြတ္ၿပီးမွ အိပ္ယာဝင္တာ ေကာင္းပါတယ္။

ေဩာ္၊ နဂါး၊ နဂါး၊ ပတၱျမားေပးစရာမလိုပဲ ၁၂ ႏွစ္တခါ ကိုယ့္ဆီျပန္လာတဲ့နဂါး၊ တီလုပ္ေတြ အားႀကီးႀကိဳက္တဲ့ နဂါး၊ အားႀကီးႀကိဳက္ေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ၊ ဘာျဖစ္ရမလဲ၊ အားႀကီးေမြးၾကတာေပါ႔ :p ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီ အားႀကီးအုပ္စုထဲမွာ က်ေနာ္တို႔လည္း ပါသြားတယ္၊ နဂါးႏွစ္မွာ ေမြးတဲ့ကေလးေတြဟာ တျခားႏွစ္ေတြထက္ ရြယ္တူပိုမ်ား၊ ၿပိဳင္ဖက္ပိုမ်ားေတာ့ ပိုၿပီးၿပိဳင္ဆိုင္ရတာ ဓမၼတာပါ၊ အဲ၊ ကေလးေတြတင္မဟုတ္ဘူး၊ မိဘေတြကပါ ပိုၿပီးၿပိဳင္ဆိုင္ရတယ္၊ စလံုးေတြ ေျပာပံုအရကေတာ့ နဂါးေလးလြယ္ထားရင္ မိဘေတြက အခုခ်ိန္ကစၿပီး ေက်ာင္းမွာေဗာ္လန္တီယာလုပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရေတာ့မယ္ ဆိုပဲဗ်၊ ကဲ၊ ဘာလုပ္ၾကမလဲ၊ ဝီစီမႈတ္ၿပီး လမ္းျပဘဲဥလုပ္ရမလား၊ အမႈိက္ပဲ လိုက္ေကာက္ေပးရမလား၊ ခက္တယ္။

ဥဴဏီဂုတ္၊ ယူနီကုတ္၊ ယူနီကုဒ္၊ အမ်ဳိးမ်ဳိးေရးၾကတယ္ (ပထမတခုကေတာ့ ေတြ႔ခဲတယ္ေပါ႔ေလ)၊ standardize ဖို႔အတြက္ကို ခုထိ မစတန္းတဒ္တိုက္ဇ္ ႏိုင္ၾကေသးဘူး။ က်ေနာ္ႀကံဳးဝါးထားတဲ့ ဒီႏွစ္ထဲေျပာင္းမယ္ ဆိုတာကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ တစ္ရက္လားပဲ က်န္ေတာ့တယ္၊ ခုထိ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စာေတြ လမ္းၫႊန္ကို ေသခ်ာမဖတ္ၾကည့္ရေသးဘူး၊ ရွိေစေတာ့၊ ၂၀၁၂ ပထမဆံုးပို႔စ္က ယူနီကုတ္နဲ႔ ေရးထားတာ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ကို္ယ့္ကိုကိုယ္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ နားလည္မႈ စာခြၽန္လႊာဆိုလား ထိုးထားတယ္၊ သူမ်ားၾကားသြားရင္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရအံုးမွာေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လာျခင္းေကာင္းေသာ ၂၀၁၂ ျဖစ္ပါေစ။

လွည္းတန္းက ဗံုး၊ ေတာင္ၫြန္႔က ယမ္း နဲ႔ အင္းယားလမ္းက မီး၊ ရန္ကုန္ဟာ တကယ္ေတာ့ ေၾကာက္စရာေနရာတစ္ခုပဲ၊ အရမ္းႏုတယ္၊ ဖန္ခြက္လိုပဲ ကြဲလြယ္တဲ့ၿမိဳ႕၊ ဖန္ခြက္ၿမိဳ႕။ ၿမိဳ႕ခံေတြရဲ႕ စိတ္ရင္းေကာင္းေလးေတြနဲ႔ ထိန္းထားလို႔သာ ဒီလို လွေနႏိုင္ေသးတာ၊ သူကိုယ္၌က ကြဲမယ္ ဆိုတာခ်ည္းပဲ။ စိတ္ေကာင္းေလးေတြ မခမ္းေသးခင္၊ ဖန္ခြက္ကေန ဒန္ခြက္ျဖစ္ျဖစ္ စတီးခြက္ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္လာဖို႔ အေရးႀကီးတယ္၊ သန္သန္မာမာ သြားလာႏိုင္ေသးတဲ့ အရြယ္မွာ ရန္ကုန္ဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕ထဲ ေျမေအာက္ရထားေတြ ျမင္ခ်င္ပါေသးတယ္၊ သံုးေလးထပ္ ဆင့္ေနတဲ့ တံတားႀကီးေတြ ျမင္ခ်င္ပါေသးတယ္၊ စကၤာပူကေန ရန္ကုန္ကိုေပါက္တဲ့ က်ည္ဆန္ရထား စီးခ်င္ပါေသးတယ္၊ ဖန္ခြက္ေလး အားတင္းထားပါ၊ စိတ္ေကာင္းေလးေတြ ဆက္ၿပီး ရွင္သန္ေပးထားပါ။