End of the Beginning

နှစ်သစ်မှာ အိမ်သစ် စိတ်သစ် လူသစ်နဲ့၊ လူ့လောကထဲ ရောက်လာတော့မယ့် ရင်သွေးအသစ်စက်စက်လေး အပါအဝင် အားလုံးသော အသစ်အသစ်များကို ကြိုဆိုကြပါစို့။

မနေ့က နှစ်ကြိမ်နှစ်ခါတိတိ ပြောင်းရွှေ့အပြီးမှာ လူလည်း လူနဲ့မတူတော့ဘူး၊ ဆံပင်တွေထောင်ပြီး တကိုယ်လုံး ဖုန်တွေ ကြပ်ခိုးတွေနဲ့ မိတ်ကပ်ဖို့ထားသလား အောက်မေ့ရတယ်။ ပထမအကြိမ်ပြောင်းတော့ နေအရမ်းပြင်းပြီး ချွေးတပြိုက်ပြိုက်ကျတယ်၊ ဒုတိယတခါ ပြောင်းဖို့ ကားပေါ်ပစ္စည်းတွေ တင်အပြီးမှာတော့ မိုးကောင်းကင်က ဟိုးအနောက်အရပ်ဆီကနေ ချက်ချင်းမည်းလာပြီး (ဘာတွေတုန်း) ထစ်ချူန်းမိုးကြီး ရွာချတယ်၊ အဲဒီမှာတိုင်ပတ်တာပဲ၊ အိမ်အောက်မှာ mover အန်ကယ်ရယ် အကူကောင်လေး ၃ ယောက်နဲ့ ငေါင်ငေါင်ကြီး မိုးစက်မိုးပေါက်တွေထိုင်ကြည့်၊ မိုးခြိမ်းသံတွေထိုင်နားထောင်ရင်း မိုးတိတ်မယ့် မင်္ဂလာအချိန်ကို စောင့်ရတယ်။ မိုးကာကာထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေလည်း စိုတာစို၊ မစိုတာမစိုပေါ့၊ ဟင်း။ မိုးအရမ်းသဲလာတော့ မတတ်နိုင်တဲ့အဆုံး အန်ကယ်ကြီးက သူ့ကားတစ်စီးလုံးကို အမှိုက်ရှင်းတဲ့ အဆောက်အအုံလေးထဲ မိုးခိုဖို့ မောင်းသွင်းထားရတယ်၊ မသိရင် အမှိုက်ကားလိုလို ဘာလိုလိုပေါ့၊ တော်တော်ရီရတယ်။ နောက်တော့ မင်္ဂလာအချိန် ပြန်လည်ကျရောက်လာတယ်၊ အဲဒီတော့မှ သက်ပြင်းတွေချနိုင်တော့တယ်။ ဟိုဖက်အိမ်ရောက်တော့ မိုးဖွဲဖွဲလေးပဲ ကျန်တော့တယ်၊ နေကလည်း သူမဟုတ်သလို ခပ်တည်တည် ပြန်ထွက်လာတယ်၊ ေဩာ်၊ အင်မတန်မှ နားလည်ရခက်တဲ့ မိုးမင်းကြီးပါလား ပေါ့ကွယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြောင်းပြီးသွားပါပြီ၊ ငှားထားတဲ့အိမ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့၊ ပြန်အပ်ဖို့၊ အိမ်ရှင်ဆီက စပေါ်ပြန်ယူဖို့၊ စသည် စသည် နောက်ဆက်တွဲအလုပ်တွေ ဆက်လုပ်စရာကျန်သေးတယ်။ မနေ့က မိုးကြီးလေကြီးကို မမှုပဲ အိမ်လာကူပေးကြတဲ့ ဘော်ဒါသုံးယောက်နဲ့ အစ်မတစ်ယောက်ကို ဒီကနေ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သိပ်စားမကောင်းတဲ့ ပီဇာကို အောင့်အီးစားပေးသွားတာကိုလည်း အားနာနာနဲ့ ကျေးဇူးထပ်တင်ပါတယ်။

ပျော်ရွှင်ဖွယ် နှစ်သစ်ဖြစ်ကြပါစေ။ ဒီပို့စ်က ဒီဘလော့ဂ်အတွက် နောက်ဆုံးပို့စ်ပါ၊ အသစ်အသစ်တွေကြားမှာ ဘလော့ဂ်ကြီးပါ အသစ်ဖြစ်စေရမယ်လေ :p